ປະວັດພຣະ ໘ ປາງ

 ຄົ້ນຄວ້າ ແລະຮຽບຮຽງ

ໂດຍ:ພຣະຄຣູເນືອງພິລັກ ໂຊຕິທອນ
(ຫົວໜ້າຫ້ອງການວິຊາການ ວິທະຍາໄລສົງ ອົງຕື້)
ປັດຈຸບັນເປັນຮອງຜູ້ອຳນວຍການວິທະຍສາໄລສົງອົງຕື້
(ສະຫງວນສິດ)

- ມີຄົນມາຖາມເລື່ອງພຣະປະຈຳວັນເກີດ ວ່າເກີດວັນນັ້ນວັນນີ້ ຄວນໄຫວ້ພຣະອົງໃດດີ ? ບາງຄົນກໍມາຫາວ່າຢາກໄດ້ ພຣະໄປບູຊາ ບາງຄົນກ​ໍມາຂໍພຣະໄປແຂວນຄໍ ຄັນຫາມາໃຫ້ແລ້ວກໍບອກວ່າບໍ່ແມ່ນພຣະປະຈຳວັນເກີດຕົນ ຕົນເກີດວັນນັ້ນ ຢາກໄດ້ພຣະຈັ່ງຊັ້ນ ເລົ່ານີ້ເປັນຕົ້ນ ບາງຄົນກັບສົ່ງຄືນກໍຍັງມີ.
- ອັນທີ່ມັນຫຍຸ້ງໄປກວ່ານັ້ນ ຄັນໃຫ້ພຣະອົງບັກໃຫຍ່ກໍຕາມ ອົງນ້ອຍໆກໍຕາມ ກໍຕ້ອງຖາມວ່າ "ຜູ້ຍິງຈັບໄດ້ບ​ໍ" ກໍຕອບວ່າຈັບໄດ້ ບາງຄົນກໍຈັບເອົາບາງຄົນບໍ່ກ້າຈັບ ຕ້ອງເອົາຂອງມາຮັບ ເຊັ່ນເອົາຖົງ, ເອົາແພຜ້າບ່ຽງເອົາກະຕິບເຂົ້າ ຫຼືເອົາຂອງທີ່ຫາໄດ້ມາຮອງຮັບ ອັນທີ່ມັນເປັນຕາຢາກຫົວນັ້ນຕີ ຄັນເພີ່ນຫາຂອງມາຮັບບໍ່ໄດ້ ກໍເອົາຊາຍເສື້ອ ແລະຊາຍສິ້ນມາຮັບເອົາພຣະ ບາງຄົນກ​ໍເອົາໄມ້ມາຄີບເອົາໃສ່ກະແຕ໊ບ ອັນນີ້ມັນເປັນຕາໜ່າຍຄັກໆ ອົດສາຢ້ານບາບກັບເອົາຂອງບໍ່ຄວນມາຮັບເອົາພຣະ, ມີຄົນຖາມຫຼາຍເທື່ອຫຼາຍທີ ກໍເລີຍແບບບອກແບບກວນໆໄປເລີຍກະມີ ເຊັ່ນວ່າ "ຜູ້ຍິງຈັບໄດ້ບໍ ?" ຕອບວ່າ "ຈັບໄດ້" ເຂົາກະຍັງສົງໄສອີກວ່າ "ຫາກວ່າຜູ້ຍິງຈັບບໍ່ໄດ້" ກະຕອບວ່າ "ອັນວ່າກວ່າພຣະທອງ ຈັບໄດ້ໂລດ ອັນຈັບບໍ່ໄດ້ແມ່ນພຣະດັງໂກນ" ຮາໆໆໆໆ

ພຣະເຈົ້າ ໑໐ ຊາດ

 ລິງຄ໌ມາໃຫ້ອ່ານ

ໂດຍ:ພຣະຄຣູເນືອງພິລັກ ໂຊຕິທອນ
(ຫົວໜ້າຫ້ອງການວິຊາການ ວິທະຍາໄລສົງ ອົງຕື້)
ປັດຈຸບັນເປັນຮອງຜູ້ອຳນວຍການວິທະຍສາໄລສົງອົງຕື້
(ບໍ່ສະຫງວນສິດ)

	໑ ພຣະເຕເມຍະຊາດົກ	ຍິ່ງດ້ວຍເນກຂັມມະປາຣີນີ.
	໒.ພຣະຊະນົກຊາດົກ	ຍິ່ງດ້ວຍວິຣິຍະປາຣະມີ
	໓. ພຣະສຸວັນນະສາມຊາດົກ	ຍິ່ງດ້ວຍເມຕຕາປາຣະມີ
	ພຣະເນມິຣາຊຣາກົກ	ຍິ່ງດ້ວຍອະທິດຖານະປາຣະມີ
	໕. ພຣະມະໂສຫົດຊາກົດ	ຍິ່ງດ້ວຍປັນຍາປາຣະມີ
	໖. ພຣະພູຣິທັດຊາດົກ	ຍິ່ງດ້ວຍສີລະປາຣະມີ.
	໗. ພຣະຈັນທະກຸມາຣຊາດົກ	ຍິ່ງດ້ວຍຂັຍຕິປາຣະມີ
	໘. ພຣະນາຣັດທະພຣົມຊາດົກ	ຍິ່ງດ້ວຍປຸເປກຂາປາຣະມີ
	໙. ພຣະວິທູນບັນດິດຊາດົກ	ຍິ່ງດ້ວຍສັຈຈະປາຣະມີ
	໑໐. ພຣະເວສສັນຕຣະຊາດົກ	ຍິ່ງດ້ວຍທານະປາຣະມີ

พระสุบิน ๑๖ ประการ

พระสุบิน ๑๖ ประการ 
มหาสุบินชาดก… ในคัมภีร์อรรถกถาชาดก (อธิบายชาดก) เล่มที่ ๑ เล่าว่า...พระเจ้าปเสนทิโกศล ผู้ครองกรุงสาวัตถี แคว้นโกศล บรรทมหลับในราตรีกาล เวลาปัจฉิมยามใกล้รุ่ง ทรงฝันเห็นภาพประหลาด ๑๖ ประการ จึงทรงตกพระทัย ตรัสเล่าความฝันนั้นให้พราหมณ์ปุโรหิตประจำราชสำนักทำนาย พราหมณ์เหล่านั้นกราบทูลเป็นเสียงเดียวกันว่า ความฝันนี้ร้ายแรงนัก
ทำนายว่า พระองค์จะต้องทรงประสบอันตรายสามประการ คือ เสียราชสมบัติ โรคาพยาธิเบียดเบียน หรือสวรรคต ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง ประกอบด้วย
๑.โคล่ำสัน มีโควิ่งมาจากสี่ทิศ เหมือนจะเข้ามาทำร้าย แต่พอใกล้กัน ก็ถอยหนีจากกันไป
๒.ข้าวสารหุงไม่สุก ทั้งๆ ที่หุงในหม้อเดียวกัน มีทั้งดิบ สุก และแฉะเกินไป
๓.แม่โค แม่โคจะกินนมลูกโคที่เพิ่งออกจากท้อง
๔.ต้นไม้ กลับจะออกดอกผลตั้งแต่ยังไม่เจริญเต็มที่ ทำให้ผลที่ได้เน่าเสียและไม่สมบูรณ์
๕.ถาดทองคำ ซึ่งถือว่าเป็นวัตถุมีค่ามาก กลับถูกประชาชนนำไปให้สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งถ่ายปัสสาวะรดใส่
๖.สุนัขจิ้งจอก แทนคนชั่วร้ายหรือเจ้าเล่ห์ ที่แอบซ่อนตัวอยู่ และคอยกัดแทะเชือกซึ่งชายคนหนึ่งฟั่นไว้ใช้งานโดยเขาไม่รู้
๗.เขียดกินงู โดยเขียดนั้นกลับรู้จักใช้เล่ห์เหลี่ยมจนทำให้งูพ่ายแพ้
๘.แก่นจันทน์ ประชาชนเอาแก่นจันทน์หอมไปแลกกับนมโคเสียง่าย
๙.น้ำเต้าจมน้ำ น้ำเต้าที่เบาๆ ควรลอยน้ำกลับจมน้ำ
๑๐.ศิลาลอยน้ำ ศิลาหนักแน่นแทนที่จะจมน้ำกลับลอยน้ำ
๑๑.โคสามัญ กลับถูกปล่อยแล้วเอาโคเด็กมาแทนที่
๑๒.ม้าสองปาก กินหญ้าสองทาง
๑๓.ตุ่มน้ำ มากมายไม่มีใครสนใจ ชาวบ้านต้องช่วยกันหาน้ำมาเทใส่ตุ่มใหญ่
๑๔.สระโบกขรณี กลางสระใหญ่กลับขุ่น แต่ริมสระกลับใสสะอาดน่าแปลกประหลาด
๑๕.หงส์ล้อมกา คนชั้นสูงเชิดชูคนต่ำต้อย
และ ๑๖.เสือกลัวแพะ พวกแพะกลับไล่เสือเข้าป่าไป

ອິນເດັຽສະໄໝບູຮານ ກ່ອນພຸດທະການ.

 ຄົ້ນຄວ້າ ແລະຮຽບຮຽງ

ໂດຍ:ພຣະຄຣູເນືອງພິລັກ ໂຊຕິທອນ
(ຫົວໜ້າຫ້ອງການວິຊາການ ວິທະຍາໄລສົງ ອົງຕື້)
ປັດຈຸບັນເປັນຮອງຜູ້ອຳນວຍການວິທະຍສາໄລສົງອົງຕື້
(ສະຫງວນສິດ)

ອິນເດັຽສະໄໝບູຮານ ກ່ອນພຸດທະການ.
ປະເທດອິນເດັຍມີເນື້ອທ່ີກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານຫຼາຍ ໃນສະໄໝພຸດທະການກວາມເອົາເນື້ອທີ່ຂອງຫຼາຍປະເທດ ທາງຕອນໃຕ້ ແລະຕາເວັນອອກຮອດພະມ້າ ບັງກາລາເທດ ພູຖານ ທາງເໜືອຮອດເນປານ ປາກິດສະຖານ ອັຟການິສຖານ ແຕ່ປີ ໑໙໔໕ ເປັນຕົ້ນມາປະເທດອີນເດັຍມີເນື້ອທີ່ທັງໝົດປະມານ ໓໒.໘໗໒.໖໓໑ ຕາຕະລາງກິໂລແມັດ ປະຊາກອນປະມານ ໑.໐໐໐ ລ້ານຄົນ, ນັບຢ້ອນຫຼັງກັບໄປປະມານ ໑.໐໐໐ ປີ ກ່ອນພຸດທະການ ຊົນເຜົ່າດາວິດຽນ(Dravidians) ຫຼືມິລັກຂະໄດ້ເຂົ້າມາສູ້່ດິນແດນສ່ວນ ທີ່ຮູ້ກັນໃນນາມຊຸມພູທະວິບນີ້ ຖິ່ນຖານເດີມຂອງຄົນເຜົ່ານີ້ຢູ່ທີ່ໃດບໍ່ປາກົດຈະແຈ້ງປານໃດ ອາຣະຍະທັມທີ່ຂຸດພົບໃນອິນເດັຍ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ້າ ຊົນຊາດທຣາວິດ ຫຼືດຣາວິນດຽນນີ້ ເປັນຊົນຊາດທີ່ມີຄວາມຈະເຣິນມາກ່ອນ ສ່ວນຫຼາຍໄດ້ຕັ້ງຖິນຖານຢູ່ແມ່ນນຳ້ສິນທຸ ກ່ອນຈະມາເຖິງສະໄໝພຸດທະການ ເຮົາອາດແບ່ງຊ່ວງໄລຍະເວລາແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງປະເທດອິນເດັຍອອກເປັນ ໓ ຍຸກ ດ້ວຍກັນຄື:-
໑. ຍຸກພຣະເວທ.
໒. ຍຸກພຣາມະນະ.
໓. ຍຸກອຸປະຣິສັດ.

ປະຖົມມະເຫດ ພຸດທະປະຫວັດ

 ຄົ້ນຄວ້າ ແລະຮຽບຮຽງ

ໂດຍ:ພຣະຄຣູເນືອງພິລັດ ໂຊຕິທອນ
(ຫົວໜ້າຫ້ອງການວິຊາການ ວິທະຍາໄລສົງ ອົງຕື້)
ປັດຈຸບັນເປັນຮອງຜູ້ອຳນວຍການວິທະຍສາໄລສົງອົງຕື້
(ສະຫງວນສິດ)

       ພຣະບໍຣົມໂພທິສັດໄດ້ຊົມງບຳເພັງປາຣະມີ ໓໐ ທັດມາ ໔ ອະສົງໄຂປາຍແສນມະຫາກັບ, ດ້ວຍປະການ ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຊາດສຸດທ້າຍໄດ້ບຳເພັງທານະປາຣະມີ ສະເຫວີຍພຣະຊາດເປັນພຣະເຫວດສັນດອນໂພທິສັດ ຄັນທິ ວົງຄົດແລ້ວ ໄດ້ອຸບັດໄປບັງເກີດເປັນສັນຕຸສິດເທພະບຸຕເທວະຣາຊ ສະເຫວີຍທິພພະສົມບັຕ ຢູ່ໃນສະຫວັນຊັ້ນດຸສິຕນັ້ນ.

         ເມື່ອທ້າວມະຫາພຣົມໃນຊັ້ນສຸທາວາທທັງ ໕ ລົງມາທ່ຽວປະກາດແກ່ຊາວໂລກ ອັນເປັນເຫດແຫ່ງພຸດທະໂກລາຫົນ ແກ່ມວນມະນຸດວ່າ.

​

            "ນັບແຕ່ນີ້ໄປເຖິງແສນປີ ພຣະສັມມາສັມພຸດທະເຈົ້າຈັກອຸບັດຂຶ້ນໃນໂລກ" ຄວາມສົງໄສສັບສົນນີ້ ດຳຣົງຢູ່ ເຖິງໜຶ່ງແສນປີເຕັມ, ຫາຜູ້ໃຫ້ຄຳຕອບບໍ່ໄດ້ ຈວບຈົນກະທັງ, ບຸບພະນິມິດ ໔ ປະການປາກົດຂຶ້ນແກ່ສັນຕຸສິດເທພະບຸດແລ້ວ ເລົ່າເທວະດາ, ອິນທຣ໌, ພຣົມ ກໍຊາບແນ່ນອນວ່າ "ສັນດຸສິຕເທພະ ບຸຕ" ອັງນີ້ເອງ ຄືອົງພຣະສັບພັນຍູໂພທິສັດ.

            ຈຶ່ງພາກັນຂາບທູນອາຣາທະນາສັນຕຸສິຕເທບພະບຸດ ໃຫ້ຈຸຕິລົງມາເກີດໃນມະນຸດສາໂລກ ເພື່ອຕັດສະຮູ້ເປັນ ພຣະສັມມາສັມພຸດທະເຈົ້າ ສະແດງທັມສັ່ງສອນເລົ່າເວໄນຍະສັຕໃນມະນຸດສາໂລກ, ກັບທັງເລົ່າເທວະໂລກ ໃຫ້ພົ້ນຂ້າມສັງສາຣະວັດ ຄັນສັນດຸສິຕເທວະບຸດຊົງພະຈາຣະນາ ປັນຈະມະຫາວິໂລກະນະ ຄືເຫດການສຳຄັນ ທີ່ພຣະໂພທິສັດພິຈາຣະນາ ກວດເບິ່ງກ່ອນຈະຊົງຮັບອາຣາທະນາ ໕ ປະການ ຄື:

        ໑. ກາລ  : ຄື ອາຍຸສັງຂານຂອງມະນຸດ ຈະຕ້ອງຢູ່ຣະຫວ່າງ ໑໐໐ ປີ ເຖິງແສນປີ.
        ໒. ທີປະ :  ຄື ທວີປ ທີ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າຈະອຸບັດ ຕ້ອງເປັນຊຸມພູທວິປເທົ່ານັ້ນ.
        ๓. ເທສະ : ຄື ປະເທດທີ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າຊົງອຸບັດ ຕ້ອງເປັນມັດທະຍົມປະເທດ ເທົ່ານັ້ນ.
        ๔. ກຸລະ : ຄື ຕະກູນ ທີ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າຈະອຸບັດ ຕ້ອງເປັນຂັດຕິຍະສະກຸນ ຫຼືເປັນມະຫາພຣາມສະກຸນເທົ່ານັ້ນ. 

        ๕. ມາຣດາ  : ຄື ພຣະມານດາຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າຕ້ອງມີສິລຫ້າບໍຣິສຸດ ໄດ້ບຳເພັງປາຣະມີຕລອດແສນກັປ.

          ເມື່ອຊົງເປັນວ່າ ຢູ່ໃນສະຖານະອັນຄວນ ຈຶ່ງຮັບຄຳທູນອັງເຊີນ.

ທີ່ມາ ຈາກ:

- ພຣະໄຕປິດົກ ອັຕຖະກະຖາ.

ຫຼັກການສອນທັມ ໕ ປະການຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ

 ຄົ້ນຄວ້າ ແລະຮຽບຮຽງ

ໂດຍ:ພຣະຄຣູເນືອງພິລັດ ໂຊຕິທອນ
(ຫົວໜ້າຫ້ອງການວິຊາການ ວິທະຍາໄລສົງ ອົງຕື້)
ປັດຈຸບັນເປັນຮອງຜູ້ອຳນວຍການວິທະຍສາໄລສົງອົງຕື້
(ສະຫງວນສິດ)

ຫຼັການສອນທັມ ໕ ປະການຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ຄື:

໑. ອະນຸປຸພພິກະຖັງ : ສະແດງໂດຍລຳດັບ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມກ່ຽວພັນຕໍ່ເນື່ອງກັນ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຟັງຈັບຕົນປາຍສາຍ ເຫດ ເຄົ້າໂຄງ ຫຼືຕົ້ນຄວາມໄດ້.
໒. ປະຣິຍາຍະທັສສະວີ : ສະແດງຜົນແຫ່ງທັມໃຫ້ຜູ້ຟັງເຂົ້າໃຈຊັດເຈນ ມີລະອຽດທຸກແງ່ ທຸກມູມ.
໓. ອະນຸທະຍັງປະກິດຈຈະ : ສະແດງທັມດ້ວຍຈິດເມດຕາ ຫວັງໃຫ້ເກີດແກ່ຜູ້ຟັງຈິງແທ້.
໔. ອະມິສັນຕະໂຣ : ບໍ່ຕິດໃນລາບຍົດສັກກາຣະ ແມ່ນຈະບໍ່ມີລາບສັກກາຣະ ຍົດ ສັກ ອັນຈະຕ້ອງໄດ້ຈາກການສະ ແດງທຳ ກໍສະແດງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ ມີຄວາມຍິນດີໃນການສະແດງທັມ.
໕. ອັດຕານັນຈະ ປັນຈະ ອະນຸປະຫັດຖະ : ບໍ່ສະແດງທຳກະທົບກະທັ້ງສຽດສີຜູ້ອື່ນ ກ່າວຮ້າຍຜູ້ອື່ນ ເປັນເຫດໃຫ້ ເຂົາເສັຍຊື່ສຽງ ຫຼືອວດອ້າງຕົນເໜືອຜູ້ອື່ນ ສະແດງເຖິງຄວາມເປັນເຈົ້າມານະທິດຖີ.

- ການສະແດງທັມຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ເປັນການສະແດງໃນລະດັບທີ່ງ່າຍໄປຫາຍາກ ໃຫ້ເຫັນຄວາມກ່ຽວເນື່ອງສຳ ພັນກັນ ໄປໂດຍລຳດັບ ເປັນການຊັກລ້າງຈິດໃຈຂອງຜູ້ຟັງໃຫ້ສະອາດໄປເທື່ອລະ ກ້າວເໝາະສົມແກ່ສະພາວະທຳ ຂອງຜູ້ຟັງສູງຂຶ້ນໄປເລື້ອຍໆ, ການສະແດງທຳໃນລັກສະນະນີ້ ຮຽກວ່າອະນຸ ປຸພພິກກະຖາ ເຊັ່ນພຣະອົງຊົງສະແດງທັມແກ່ພຣົມມາຍຸພຣາມ ດັ່ງນີ້:

"ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າ ຕັດອະນຸປຸພພິກະຖາ ແກ່ພຣົມມາຍຸພຣາມ ຄື ຊົງປະກາດເລື່ອງທານ, ເລື່ອງສີລ, ເລື່ອງສະຫວັນ, ເລື່ອງໂທດ, ເລື່ອງຄວາມຕໍ່າຊ້າ, ຄວາມເສົ້າໝອງແຫ່ງກາມ ແລະອະນິສົງໃນການອອກບວດ, ເມື່ອຊົງຊາບວ່າພຣົມມາຍຸພຣາມ ມີຈິດຄວນບັນລຸທັມສງົບອ່ອນປາສະຈາກນິວອນ ເບີກບານຜ່ອງໃສ ຈຶ່ງຊົງປະ ກາດສຸມຸສິກັງ ເທດສະໜາ ຄື: ທຸກ, ສະມຸທັຍ, ຣິໂຣດ, ມັກ, ທັມມະຈັກຂຸອັນບໍ່ມີທຸຣີ ຄື ກິເລດປາສະຈາກມົນທິນເກີດຂຶ້ນ ແກ່ມພຣົມມາຍຸພຣາມໃນຂະນະທີ່ນັ່ງຢູ່ນັ້ນເອງວ່າ "ສິ່ງໃດ ສິ່ງໜຶ່ງມີຄວາມເກີດ ຂຶ້ນເປັນທັມມະດາ ສິ່ງທັງໝົດນັ້ນລ້ວນແຕ່ດັບໄປເປັນທັມມະດາ" ປຽບເໝືອນຜ້າຂາວປາສະຈາດມົນທິນ ຄວນ ຮັບນຳ້ຍ້ອມໄດ້ເປັນຢ່າງດີ".